Oaza 2017

„Panie, naucz nas się modlić.”
Łk 11, 1c

Dziewiąta Oaza dla Dzieci z Rodzicami
Miejsce: Gródek nad Dunajcem
Termin: 17.08.-25.08.2017
Temat: „Modlitwa”

Tematy poszczególnych dni rekolekcyjnych:
1. Miłość Ojca źrodłem dialogu
2. Modlitwa wewnętrzna
3. Eucharystia – szczytowa forma modlitwy
4. Przeszkody w modlitwie
5. Modlitwa Słowem Bożym
6. Modlitwa wstawiennicza
7. Modlitwa w rodzinie

Liczba uczestników: 105

Warsztaty: drewniany, świece, taneczny, bransoletki, pappmache

W tym roku postanowiliśmy zadać sobie i uczestnikom oazy podstawowe, choć trudne do realizacji pytanie: jak się modlić? To pytanie zadawali Jezusowi uczniowie: „Panie, naucz nas się modlić, jak i Jan nauczył swoich uczniów.” (Łk 11,1)
Pragnienie modlitwy towarzyszy ludziom od wieków, była ona zawsze portem nadziei i oazą spokoju w czasach głodu, katastrof i wojen. W dzisiejszym zlaicyzowanym i materialistycznym świecie modlitwa przychodzi nam coraz trudniej, brakuje na nią czasu i skupienia. Zdarza się to także osobom wierzącym i praktykującym. Tym bardziej ważne jest pytanie: jak mogę nauczyć się dobrze modlić i w jaki sposób przekazać to naszym dzieciom?

Rozpoczęliśmy oazę od pokazania wizerunku Boga Ojca, który zawsze na mnie czeka z otwartymi ramionami i otacza mnie płaszczem swojej opieki. Tego dnia bliżej przyjrzeliśmy się głębi modlitwy Ojcze Nasz. Odpowiedzią na zaproszenie Ojca było symboliczne wejście do Namiotu Spotkania, gdzie jesteśmy z Nim sam na sam, praktykując modlitwę wewnętrzną.
Kolejnym etapem było świętowanie Eucharystii, w której kryje się pełnia modlitwy, kiedy przepraszam, wielbię, dziękuję i proszę. Ważnym tematem była walka duchowa i nazwanie przeszkód w modlitwie oraz to, jak sobie z tym radzić. Przeznaczyliśmy jeden dzień na szukanie źródła modlitwy w Słowie Bożym, biorąc za patrona dnia Papieża Franciszka. Zainspirowani jego „Modlitwą Pięciu Palców” praktykowaliśmy modlitwę wstawienniczą.
Ostatniego dnia dzieliliśmy się naszymi doświadczeniami modlitwy rodzinnej i szukaliśmy różnych dróg jej kontynuacji w domu: przez śpiew, kontemplację, wspólne czytanie Słowa Bożego, modlitwę spontaniczną, także wsłuchując się w słowa modlitwy do Świętej Rodziny:
„Święta Rodzino z Nazaretu, uczyń także nasze rodziny środowiskami Komunii i wieczernikami modlitwy, autentycznymi szkołami Ewangelii i małymi Kościołami domowymi” (Amoris Letitia).

Każdego dnia praktykowaliśmy rachunek sumienia wg św. Ignacego. Oddawaliśmy Bogu to, co się wydarzyło w ciągu dnia, co było słabością, grzechem, cierpieniem, ale także i to, co stanowiło siłę, radość i zwycięstwo. Tak, abyśmy mogli dostrzec konkret działania Miłości Boga w naszym życiu i potrafili na nią odpowiedzieć. Codziennie mieliśmy okazję do adoracji Naszego Pana, aby przemieniał nasze serca i wzbudzał głód modlitwy w nas.

Oaza była też czasem odpoczynku dla rodzin wśród pięknej pienińskiej przyrody. W dniu przyjazdu braliśmy udział w spływie Dunajcem, a w dniu wizyty w Centrum Ruchu Światło Życie w Krościenku uczestniczyliśmy we Mszy Św. przy grobie Ojca Franciszka Blachnickiego, by następnie wyruszyć na Trzy Korony i zdobyć ich szczyt. Dzięki pięknej pogodzie mogliśmy również korzystać z kąpieli w jeziorze Rożnowskim.